12 Nisan, 2013

Veda


Önceki pazar günü, hiç beklemediğimiz bir şekilde 11 yıllık ev arkadaşımızı, artık kızımız gibi olan Sindi' mizi kaybettik...


Şimdi geriye onlarca resim, video ve hatıra kaldı...


Tüm hayvanalrı seviyorum, Tarçın'ımız ve Lokum'umuz da var ama Sindi hep ayrıydı; bundan sonra da yerine başkasını koyamayacağız...

Zaman geçtikçe her ölüme alışılıyor belki ama şu iki üç cümleyi yazmak bile hala zor geliyor...


Kaybetmeye hazır değildik ama ne yapalım, mecburen "Güle güle kuzuzcuk"...

6 kişi üşenmeyip içini döktü:

Damla dedi ki...

Çok üzüldüm gerçekten :(
Ne zor bir duygudur kim bilir :(

Aslı dedi ki...

Öyle gerçekten :((

deniz dedi ki...

Umarım çabuk atlatırsınız. Benimde bir kez köpeğim oldu yaklaşık 6 ay birlikteydik ama öldüğünde çok üzülmüştüm. Ki ben bile kendimden bunu beklemedim. Onlarda hayatımızın bir parçası kabul etmek lazım.

Yeşim dedi ki...

Aslıcığım çok üzüldüm :( sabır ve dayanma gücü diliyorum size...

Aslı dedi ki...

Deniz, ne kadar hayatımıza işlediklerini kaybedene kadar fark edemiyoruz değil mi... Artık eve tekrar köpek alamayız diye tahmin ediyorum...

Aslı dedi ki...

Yeşim, çok teşekkürler :(

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Kim o?